10 februari
Vandaag met Paul een chauffeur van Nader op stap geweest. Hij heeft me door Port aux Prince en de voorsteden gereden. Ik heb hier maar weinig van de wederopbouw gezien, een enkel gebouw en wat noodwoningen. Wel ben ik geschrokken van het grote aantal tentenkampen en soortgelijke huisvestingen. Ik heb de foto’s van de aanvliegroute met het vliegtuig met vorig jaar vergeleken maar kon geen verschil ontdekken.
Het lijkt erop dat hier en daar een deel van het puin verwijderd is.
Onderweg geprobeerd met Paul te praten over diverse toestanden en de stand van zaken. Deels begreep hij het niet, hij spreekt slecht Engels en ik slecht Frans, maar ik proefde wel een gelatenheid over de stand van zaken. Ook bij hem proef je dat hij genoeg heeft aan zijn eigen problemen hoe overleef ik met mijn gezin deze dagelijkse problemen.
Ik heb ook nog met een Amerikaan gesproken die met de telecommunicatie infrastructuur bezig is. Voor een bankorganisatie hier is hij bezig om alle datacommunicatie wireless te laten verzenden tussen de diverse kantoren. Hij vertelde dat er op dit moment bijna geen bankverkeer mogelijk was en bijna alles contant gedaan moest worden. Het gebruik van creditcards is ook bijna onmogelijk.
Een probleem van hem was zeer herkenbaar, de materialen hadden in september al hier moeten zijn maar zijn net deels uitgeklaard. Zodat ze nu de eigenlijke werkzaamheden kunnen gaan inplannen en begeleiden.
Ik hoop dat van wat ik nog meer te zien krijg er meer en betere resultaten zijn.
